Ik heb nog nog een fleece bandana, maar een muts werkt ook wel denk ik. Dat onder de kraan goed koud natmaken en met je natte muts naar bed. Als je dat waterballet in je bed niet zo'n fijn idee vindt dan kan je het ook in een plastic zakje in de diepvries leggen, maar dat effect is minder denk ik.

Het was eerst even schrikken hoe koud het aanvoelt, zeker op mijn kale huidje, maar ik merkte wel vrij snel dat de drukheid allemaal wat minder werd. Binnenkort maar eens proberen met echt koud water wat even in de vriezer heeft gelegen. Ook maar kijken of ik een andere oplossing kan bedenken met dubbele badmuts of, zodat ik niet al dat water in mijn bed heb, misschien zelf een contructie maken met goedkope cpu waterkoeler.

Ik ben wel positief over het eerste resultaat en kan iedereen die er last van heeft het aanraden om het iig. te proberen.

Dat is een dieet dat gemaakt is voor 7 dagen en zoals de naam al doet vermoeden krijg je heel veel pasta. Iets fruit/yoghurt of iets anders weinigs voor ontbijt, 's middags een pastasalade en 's avonds pasta met extra's en hier en daar een uitzondering.

Gelukkig is dit dieet, en daarom heb ik deze ook gekozen, niet alleen droog voer eten, maar zit er gewoon vlees in, rosbief, kip, gehakt en zwik aan kruiden en veel vruchten.

Ik ga elke dag een verslagje maken met al het lekkers dat ik heb gegeten en een waarschijnljik een zeikriedeltje erbij hoe hongerig ik ben en hoe kut alles is.

Het eten kunnen jullie in het gelinkte zien (en hieronder in de lijst van ingrediënten) en wat verder betreft drinken toegestaan is staat alleen thee of koffie. Dat is bedoeld voor het ontbijt, maar ik ga mij houden aan alleen thee/koffie/(kraan)water voor de hele week. Dus geen lekker biertje/wijntje bij het eten of wat lekkers uit mijn whiskykast.

Onderaan is mijn boodschappenlijstje voor de hele week. Ik heb de dagen en alle recepten voor elke maaltijd bij elkaar opgeteld en opzich lijkt het heel wat, het is voor totaal 21 maaltijden en de totale hoeveelheid vlees doe ik normaal al in één avondmaal. Ik ga mij echter exact, tot op de gram en ml houden aan het dieet.

Gezien mijn postuur kan er best wat af, maar dit is puur een experiment, of ik sowieso al die exacte dingen kan maken en dat volhouden, want normaal gaat mijn volgende maaltijdsplanning niet verder dan een paar uur. En ik wil kijken of de mensen die op dieet zijn nou echt wat te klagen hebben. Is het zo erg of lopen ze gewoon te miepen? Ik ga overigens wel elke dag wegen, netjes elke ochtend voor het overheerlijke halve bakje yoghurt met een verdwaalde vrucht.

Maandag de 13e begin ik er aan.

• Aarbeien (250 gram)
• Abrikozen (2)
• Ananas, schoongemaakt (300 gram)
• Appel (1)
• Appelazijn (1 eetlepel)
• Augurken (2)
• Balsamico – azijn (1 eetlepel)
• Banaan, klein (1)
• Basilicum (vers, paar blaadjes + ½ bosje)
• Beschuit, volkoren (1)
• Bieslook (vers)
• Bleekselderij (2 stengels)
• Bloemkool (1/2)
• Boullion (100 ml)
• Boursin (70 gram)
• Broccoli (250 gram)
• Citroensap (12 eetlepels)
• Courgette (200 gram)
• Druiven (225 gram)
• Ei (2)
• Frambozen (100 gram)
• Garnalen (50 gram)
• Grapefruit, rood (1/2)
• Groentebouillon (700ml)
• Halvarine (3 theelepels)
• Havervlokken (3 eetlepels + 1 theelepel)
• Hüttenkäse (125 gram)
• Kerstomaten (100 gram)
• Kipfilet (70 gram)
• Kiwi (4)
• Knäckebröd (1 snee)
• Knoflook (8 teentjes)
• Kruidenkwark (100 gram + 1 eetlepel)
• Kwark, mager (200 gram)
• Lente – uitjes (2)
• Macaroni (70 gram)
• Macaroni, schelpjes (70 gram)
• Magere kwark (2 eetlepels)
• Mango (150 gram)
• Munt (paar blaadjes)
• Olijven, groen, pitloos (4)
• Paprika, geel (1)
• Parmezaanse kaas, geraspt (3 eetlepels)
• Peer (2)
• Pepertje, rood (1)
• Perzik (1)
• Peterselie (1 ½ bosje)
• Radijsjes (4)
• Rookvlees (1 plakje)
• Rosbief (100 gram)
• Rucola sla (1 bosje)
• Rundergehakt (50 gram)
• Sinaasappel (2)
• Sinaasappelsap (5 eetlepels)
• Spaghetti (210 gram)
• Sjalotje (5)
• Tagliatelle (70 gram)
• Tomaat (2)
• Tomaat, gezeefd (200 ml)
• Tomaat, vlees (3)
• Tonijn in water (1 blikje)
• Tortellini (70 gram)
• Ui (1)
• Veldsla (60 gram)
• Witlof (2 stronken)
• Vijgen, vers (2)
• Volkorenbrood (3 sneetjes)
• Yoghurt, mager (1 bakje + 3 eetlepels)
• Zoetstof (4 theelepel)

De afgelopen tijd heb ik mij maar weer eens verdiept in het hele fenomeen en vooral hoe andere mensen ermee omgaan. Er zijn tal van blogs, veel van en over gezinnen en hoe ze, voornamelijk om budgettaire redenen, de touwtjes beter aan elkaar kunnen knopen door voor minder te willen en te hebben. Ook zijn er diverse , van vooral vrouwen, die met niet veel meer dan een rugzakje op de wereld rondreizen. Begrijp mij niet verkeerd, het zijn best aardige blogs en ze hebben best zinnige dingen te vertellen, maar ik wil geen auto de deur uit doen, ik heb hem net en ik wil mij al helemaal niet aan stricte 'regels' houden dat ik bv. maar maximaal 100 dingen 'mag' bezitten om zo definitieve keuzes te maken. Ik ben een veels te grote gadgetfan om dat ooit te kunnen.

Ik kan echter wel veel van hun goede punten oppakken en die gebruiken om zo mijn eigen vorm te maken. Het mileu kan echt mijn reet roesten, maar lekkere dingen en vooral van degelijke of verse kwaliteit vind ik wel weer heel relevant. Een punt wat veel in de blogs naar voren komt is dat minimalisme en zeker met eten en kleren niet vooral beter kan betekenen. ipv. dat je 10 crappy t-shirts koopt waarvan je maar een deel draagt kan je ook 2-3 mooie goede kwaliteitshirts kopen die je wel regelmatig draagt. Je hebt dan ongeveer hetzelfde bedrag uitgegeven, maar je gebruikt de spullen die je hebt gekocht wel ipv. dat ze lopen te hangen in een kast. Wat betreft eten probeer ik zoveel mogelijk in kleine verpakkingen te halen, bv. drinkpakjes sinaasappelsap ipv. een literpak waar ik dan een paar slokken uit neem en later weg kan gooien. Ik verbruik veel meer verpakking, maar hoef geen lekkere sinaasappelsap weg te gooien.

Servies ed. ben ik steeds meer weg aan het doen. Ik ga toe naar standarisatie. Niet meer 60 verschillende glazen, maar zeg max. 5 verschillende soorten glazen. Door mijn whisky heb ik er daar al eigenlijk 2x voor, nog een standaard longdrink voor praktisch alles en een paar grote rodewijnglazen. Zelfs bij het tikken hiervan heb ik er alweer eentje afgetikt en dat is eigenlijk hoe ik de laatste tijd bezig ben in de keuken en huis. Steeds een overbodig ding weg.

Enige vorm van obstakel is nog het direct opruimen in de keuken, maar zelfingezweepte routine zorgt er ook voor dat dat beter gaat en dat alles netjes leeg blijft.

Ik ben benieuwd of ik het vol kan blijven houden en benieuwd hoe weinig ik aan spullen overhoudt.

Al vanaf een uurtje of 10-11 stonden er praktisch non-stop bands op het podium, werd de boel in een kwartiertje omgezet en ging de geluidsmuur weer verder. Het publiek wat, afgezien van een paar gasten die non-stop doorgingen, zochten op die tijdstippen vooral de schaduw op om maar zoveel mogelijk uit de snikhitte te blijven. 'Veiligheidsdiensten' waren er in de vorm van oa. de bandleden van Malignant Tumour, die zelf ook speelden. De wereld van grindcore, goregrind en meer van die subsubsubsubsubgenre's van metal is klein en wordt dus voor zulke festivals snel een ons kent onsverhaal. Controle, behalve op je polsbandje, was totaal niet aanwezig. Nouja, je mocht niet met je eigen drank de ingang in, maar dat werd creatief opgelost door drank over het hek heen te gooien naar iemand die daar klaar stond om bergen drank uit de lokale supermarkt op te vangen. Circlepits, stagediven, etc. allemaal toegestaan. Wel minder was het voer. Alleen maar vegavoer en nou is dat opzich niet zo erg, maar er was weinig variatie en het smaakte niet zo heel beste. De stad was op een kilometertje lopen, dus hebben we daar lekker voor een prikkie avondgegeten in één van lokale restaurants. Al met al opperstebest vermaakt dus.

Later heb ik overigens ontdekt dat een Obscene Extreme-shirt dragen op Wacken Open Air een hele goede manier is om random 'vrienden' te maken. Ik werd constant aangeklampt door mensen die of de rits bands op de achterkant wilde lezen, mij bier gaven of uitgebreid gingen vertellen hoe graag ze er zelf wel niet heen hadden willen gaan.

De weg heen en terug van het festival deden we in oude dieseltreinen en dat tripje duurde drie uur. Heerlijk zo met een snelheid van 60 km per uur door het landschap sjokkend. Hieronder een random berg foto's van het festival, de reis enzo.

Het hele project deed mij wel weer denken aan iets waar ik mij een tijd geleden over had ingelezen, nl. minimalisme. Niet de kunstvorm, maar het wegnemen van overbodige fysieke objecten in je leven en je huis in het specifiek. Ik ben nogal een verzamelaar van veel onzin, gadgets, troep, papier en andere dingen die eigenlijk alleen maar in de weg liggen. Na wat googlen vond ik de website van Leo Babauta: Simple Productivity | Zen Habits weer. Wat doorspitwerk van zijn site later besloot ik zijn eBook The Simple Guide to a Minimalist Life te kopen voor € 7,51. Het is een kort simpel handboekje die je in een half uurtje uit hebt met daarin tips hoe je je eigen omgeving minimalistischer en overzichterlijker kan maken waarbij redelijk veel gericht is op gebruik van digitale data, dus bv. al je CD's digitaliseren en de hardcopy verkopen of weggeven aan vrienden/familie. Hetzelfde met memorabele foto's of attributen waarbij het niet om het ding gaat maar om de emotie bij dat ding dus dat bv. een foto ervan hetzelfde effect heeft. De essentie is dat spullen die je 6 maanden niet hebt gebruikt eigenlijk niet nodig hebt, behalve dan seizoensgebonden spullen zoals winterkleren, daarvoor geldt een periode van 12 maanden.

Het is allemaal wel geschreven door veganistische hippie die zennend om 05:00 opstaat en in een bijna kale witte kamer met alleen een buro, stoel en een iMac teksten schrijft voor van alles en nog wat, maar dat komt nergens opdringerig naar voren in het boekje of zijn site. Hij vertelt enkel hoe het voor hem werkt.

Ik ga het eens een echte kans geven en ga stap voor stap steeds meer troep mijn huis uitwerken. Elke twee weken een bruine bak tot het randje toe vol is mijn doel.

Pasgeleden vond ik het wel leuk geweest en ben op zoek gegaan naar degelijke, en vooral betaalbare, oordopjes. Al snel kwam ik bij Alpine uit. Die hebben een complete reeks van dopjes voor bij het slapen, zwemmen, werken, etc., maar ook speciale voor muziek/concerten waarbij je nog wel normaal met elkaar kan babbelen en je dus niet als met die gele/oranje schuimdopjes echt geen reet meer hoort als je ze in hebt.

[image title="_20100215_004" size="thumbnail" id="1274" align="left" linkto="viewer" ] Volgens de website zou er bij Specsavers alles te vinden zijn, bij de Kijkshop alleen een klein deel en ook bij hoorshop.nl zou de hele lijn verkrijgbaar zijn. "Mooi", dacht ik. Twee winkels waar ik voor het volledige assortiment terecht kan en ééntje als backup voor een andere smaak oordop.

De Specsavers bleek geen audicien in huis te hebben, ookal gaf de website dat aan, maar die hadden wel een standaard displaycase met een aantal smaken. De Hoorshop was op zaterdag dicht en de Kijkshop had helemaal niets. Omdat ik een ontzettend zeikwijf ben wat betreft dopjes heb ik maar geopteerd om een andere, niet voor muziek bedoelde, uit de reeks van Alpine te nemen. Goedkoper en zo kon ik bij Municipal Waste, toch de dopjes uittesten. Al die Alpinedopjes hebben namelijk dezelfde siliconen vorm. Het verschil zit hem in het plastic kokertje (de demper) die er in zit. Worksafe was het uiteindelijk geworden, de Partyplug was op.

[image title="_20100215_002" size="thumbnail" id="1272" align="right" linkto="viewer" ]Uitgetest en perfect bevonden. De dopjes moeten door je eigen oren warm worden en zo gaan ze zich naar de binnenkant van je oor vormen. Ze geven geen drukkend gevoel zoals andere dopjes en dempen het geluid goed. Direct na het concert de iets duurdere (€ 18,99) en voor muziek bedoelde MusicSafe Classic besteld via hun eigen webshop. Met korting en verzendkosten kwam dat neer op € 17,39, dus goedkoper dan in de winkel.

[image title="_20100215_003" size="thumbnail" id="1273" align="left" linkto="viewer" ]Ze worden geleverd met een 'Travelbox'. Een keychain zodat je ze altijd bij je hebt mocht er spontaan op straat een groot oorverdovend concert zijn ofzo. Tevens werd er een los reservekokertje bijgeleverd en wat reclamebriefkaarten. Meegeleverd worden ook twee verschillende dempers. Medium & High. Het verschil hierin is het aantal dB dat er per frequentie gedempt wordt. Ik heb bij Lamb of God, ea. de hoogste uitgeprobeerd en dat beviel prima. Lekkere demping zodat de muziek op een aangenaam niveau te horen is, maar toch is er nog prima een gesprek te voeren met dopjes in.

Ik raad ze aan iedereen aan die (regelmatig) naar concerten toe gaat en (af en toe) vindt dat het te hard staat om ze aan te schaffen. Het is gewoon veel prettiger om op een normaal volume naar muziek te luisteren dan achteraf piepende en bloedende oren te hebben. Bovendien ben ik van plan mijn oortjes de komende decennia nog veelvuldig in originele staat te gebruiken.

Het optreden van krap drie kwartier wat ik daar meemaakte is denk ik wel één van de meest energieke optredens met het meest enthousiaste publiek wat ik in tijden heb gezien. Wat een rush. Circlepit na circlepit na cirlcepit. Hieronder een nummertje opgenomen met mijn N900, waar ik nog een post over moet maken.

Click here to view the embedded video.

[image title="Vinkenoog" size="thumb" id="1220" align="left" linkto="viewer" ]Het gaat goed, als in, ik heb niet tot weinig behoefte om persee wat te volgen, maar ik moet wel reflexen corrigeren ... en ik heb een keer gezondigd. Nouja, niet helemaal. In de Nederlandse poging tot een sneeuwbedekte winter en de daarmee gepaarde rampscenario's voor de NS, OHNEE WEER!!!!!!, was ik gestrand op Leiden Centraal, maar er stond wel een warm-lauwe sprinter te wachten waar ik plaats in kon nemen. Mijn oog signaleerde een krant en dat is natuurlijk de verboden appel, maar er klopte iets niet. Op de voorpagina van de krant, NRC Handelsblad, stond Simon Vinkenoog en die is toch al een tijdje dood dacht ik zo. [image title="_IMGP0947" size="thumb" id="1222" align="right" linkto="viewer" ]Nieuwsgierigheid won het van mijn experiment en de krant bleek maandag 13 juli 2009 gedateerd te zijn. Omdat het oud nieuws was besloot ik met de voeten op dat andere bank eens rustig de krant open te slaan en de actualiteiten van een half jaar geleden eens op te nemen met het besef dat ik waarschijnlijk de helft al vergeten was en de andere helft een repeterend iets was wat je zo over zou kunnen nemen in een nieuwe krant door hier en daar wat plaatsen en namen te veranderen. Het voelde even als een tijdmachine, maar toch zo bekend.

Mijn voorlopige conclusie is dat, ondanks er veel veranderd, er eigenlijk helemaal niets veranderd en alles een variatie is op hetzelfde thema. Maakt het bijvoorbeeld echt veel uit of de oorlog nou Afghanistan, Irak of ergens anders is? Oorlog is en blijf oorlog.

Goed, genoeg semi-filosofisch geneuzel. Wat heb ik meegekregen? Nou, eigenlijk best wat, maar details zijn heel vaag. Op mijn werk staat bijna altijd wel de radio aan, verschillend van kanaal wie er als eerste binnenkomt of wie als eerste de radio aanzet, maar ze hebben bijna allemaal wel elk uur iets van nieuws. Ik weet dus prima dat er in Haïti naars is gebeurd en dat men daar allerlei acties voor heeft gedaan, maar ik zou echt niet de schaal van de ramp weten. Ook is er ergens rond kerst een vliegtuigkaping geweest ofzo, maar ik zou echt niet weten waar, niet weten hoe, welke maatschappij of zelfs of het gelukt is. Het wordt allemaal een beetje 'horen van' waarbij de essentie er wel een beetje is, maar de details zijn zo vaak doorverteld of verstoord dat er eigenlijk niets zinnigs van te maken is. Het gevoel wat ik erbij heb is een soort van prettig gemixt met nieuwsgierigheid. Ik wil op eoa. manier toch weten wat, hoe en waarom.

Ik hoop dat dat gevoel weg gaat.

Ik ga voor (beetje arbitrair) drie maanden omdat volgens mij twee weken te kort is. Je hebt dan nog allemaal 'oud' nieuws in je achterhoofd zitten dus willekeurige gespreken die je opvangt over dat nieuws kan je dan nog plaatsen. Na een week of 2-3 moet dat effect denk ik wel verdwenen zijn.

Deze keer ga ik weer proberen updates te doen en omdat het langer duurt moet dat wel lukken, zei hij optimistisch. Elke maand een postinkie over wat ik wel en niet op heb gevangen en of het nog bevalt.

De pest is dat ik die groene dingen wel een leuk iets vind om om mij heen te hebben. Ik ben, zeker in zomer, altijd omringd geweest door natuur. Bos, veel bos, vooral bos en dan niet de Nederlandse poging tot met elke meter een boom, nee een echt bos. Bomen van tientallen meters hoog die zich op een bergwand hebben ingenesteld zonder dat ik ook maar één keer een gietertje heb moeten vullen.

Planten waar ik mij niet actief mee bemoei, zoals die twee vierkante meter voortuin wat niet bestraat is en de paar planten op mijn dakterras doen het prima. Er komt elke keer nieuw groen bij in de vorm van meer onkruid. Ik ben weet echter zeker dat als ik mij er wel mee ga bemoeien dat dan de paar planten die er staan dood gaan samen met het onkruid. Maar dingen die leuk zijn moet je blijven doen heb ik mijzelf aangeleerd, dus ik blijf gewoon af en toen nieuw groen aanschaffen in de hoop dat het of afgeeft aan mijn vingers of dat ik een masochistische plantensoort tegenkom.